بینظیر... بى همتا در سبک خود.. قریب به اتفاق کتابهاى مارکز رو خواندم و بعضاً شنیدم.. اما.. این اثر.. هارمونى بى نظیرى از سبک سیال و استعاره و تهوع و واقعیت است.. که با ترجمه اى فراتر از انتظار و اجرایى مفتون کننده تبدیل به سمفونى ادبى و هنرى شده که روحم را اغنا کرد. منِ این کتاب ناپیداست.. همه اول شخص مفرد هستند و این دقیقاً "آنِ" این اثر است همه در تبدیل یک انسان به خودکامه اى افسارگسیخته مقصر و مسئول هستند و حتى بیشتر از خود دیکتاتور. در این اثر همه من هستند و فضا و زمان درگذرى ناچار از بُعد انسانى در کوچ هستند و گویى خودکامه جاى تک تک انسانهاى آن سرزمین زندگى و عمل میکند. چطور این کتاب ترجمه اى اینچنین همخوان با اثر و فضاى ذهنى نویسنده ایجاد کرده نمیدانم اما قطعاً رنج زیادى از عشق و تسلط بوده و... اجرایى که باعث و بانى فهم این اثر شده.. قطعاً گذر زمان ارزش این فایلهاى صوتى را مشخص خواهد کرد. کمتر اینگونه از اثرى تعریف میکنم
هیچکس بجز مارکز نمیتوند زندگینامه یک فرمانروای خودکامه را چنین شاعرانه و جادویی به تصویر بکشد. هر جمله از این کتاب حاوی توصیفاتی عجیب و رازآلود است که هر خواننده دقیقی را به فکر فرو میبرد و این بیانگر هنر مترجم گرانقدر، جناب آقای اسداله امرایی هم هست که چنین بدیع و حظ انگیز، کتاب پیچیده مارکز را به فارسی برگرداندهاند و همچنین خوانش زیبای استاد عمرانی عزیز که ندیده شیفته ایشان هستم.
کتاب خزان خودکامه، یک کتاب در مورد دیکتاتوری است که همه چیز را میفروشد برای آنکه به امیال خود رسیده و نثر شیوای مارکز چنان مخاطب را به فکر فرو میبرد که خویشتن پنداری در مورد وضعیت کنون خود را قیاس کند، "دریا را دوست دارم، لعنتی آن را هم فروختم"..
خسته نباشید... البته بنده کتاب خوان قهاری نیستم.. حس میکنم جزابه ولی از حوصله من خارجه.. نتونستم تمومش کنم ولی با زور میخواستم گوش بدم. خسته کننده است هیچ داستانی یا اتفاقی درش نمیافته که آدم دنبال کنه...
با سپاس فراوان از کتابراه
دوستانی که اهل کتابند که دیگه نیازی نیست بگم گابریل گارسیا مارکز
چه جور نویسنده ایه، گویا ذهنی جادویی داشته، همهی کتابهایش عالی هستند.
صدای راوی مثل همیشه عالی
قدرت تخیل مارکز خیلی بالا و هنرمندانه اس، اما سخت میشه اینهمه توصیف رو تحمل کرد و از داستان لذت نمیشه برد، اما برای یاد گرفتن نویسندگی، الگوی به شدت قوی ایه، توصیفات خارق العادهای در متن دیده میشه.
دوستش نداشتم چون هیچ داستانی رو دنبال نمیکنه فقط از دیکتاتوریهای رییس بیلیاقت یک کشور وملتی که در خرافات و بدبختی زندگی میکنن و صداشون درنمیاد، صحبت میکنه. به معلوماتم اضافه نکرد. یه کتاب دیگه هم همین سبکه به اسم ژنرال درهزار توی خود.