کتاب صوتی نت نیمه تمام

گذشته‌ای که تو را به خود می‌خواند... کتاب صوتی نت نیمه تمام اثر وحید اکبری یک مجموعه داستان ایرانی است که با روایت‌هایی کوتاه اما تأثیرگذار از جنگ، عشق، گناه و امید می‌گوید و شما را در میانه‌ی کابوس و واقعیت سرگردان می‌سازد. اثری با داستان‌های اجتماعی که با نمادپردازی‌های خود ردی عمیق بر ذهن و فکرتان خواهد گذاشت.

درباره‌ی کتاب صوتی نت نیمه تمام

گاهی در زندگی ممکن است یک اتفاق ساده، یک آسانسور ازکارافتاده یا حتی عروسکی که سال‌ها بر طاقچه جا خوش کرده، به تلنگری برای یادآوری خاطرات فراموش‌شده و دردهای سرکوب‌شده تبدیل شود. در این مواقع ما در مسیری ذهنی به سفری تأثیرگذار قدم می‌گذاریم، بی‌آنکه بدانیم آغاز و پایان این سفر کجاست! وحید اکبری در کتاب صوتی نت نیمه تمام این ایده را دست‌مایه‌ی روایت داستان‌های کوتاه خود قرار داده است.

شما با این اثر شنیداری نشر صوتی آوای چیروک با صدای بهمن وخشور وارد جریان زندگی آدم‌هایی می‌شوید که هر کدام در نقطه‌ای حساس از زندگی، میان امید و ناامیدی، گذشته و آینده و ترس و شجاعت ایستاده‌اند و در طی اتفاق‌هایی به‌ظاهر ساده، خود را رویاروی بزرگ‌ترین پرسش‌های زندگی می‌بینند و با تصمیم‌های خود، مسیر سرنوشتشان را تغییر می‌دهند.

روایت زندگی در داستان‌های اجتماعی نت نیمه تمام

کتاب صوتی نت نیمه تمام هشت داستان کوتاه را پیش رویتان قرار می‌دهد که با تکیه بر جزئیات ساده و آشنا، قهرمانان داستان را وارد مسیری می‌کنند تا در موقعیت‌هایی سرشار از ترس، امید و حسرت دست به انتخاب بزنند. با اینکه وحید اکبری داستان‌های اجتماعی مستقلی را روایت می‌کند اما شبکه‌ای از تجربه‌های انسانی را شکل می‌دهد که با وجود شخصیت‌ها و موقعیت‌های متفاوت، همگی در لحظه‌ای مشترک با هم پیوند می‌خورند. لحظه‌ای که انسان در آن چاره‌ای جز رویارو شدن با خودش ندارد.

در مجموعه داستان نت نیمه تمام انتشارات قصه باران، مکان‌های شهر فقط پس‌زمینه‌ی روایت نیستند، بلکه مثل یک شخصیت اثرگذار در داستان حضور دارند. مکان‌هایی مثل بیمارستان، مترو، محله‌های قدیمی، اداره، امامزاده و حتی جاده هر یک به نوبه‌ی خود فضایی را شکل می‌دهند که شخصیت‌ها در آن پا به آزمونی ناخواسته می‌گذارند. به این ترتیب نویسنده نشان می‌دهد که بحران‌ها فقط از دل هیاهو سر بر نمی‌آورند بلکه ممکن است روزمرگی و سکوت نیز به بحران ختم شود.

لایه‌های پنهان نت نیمه تمام

وحید اکبری در مجموعه داستان نت نیمه‌تمام به شکلی هوشمندانه از عنصر نمادپردازی بهره می‌گیرد. در داستان‌های کتاب، اشیا ممکن است به‌ظاهر بی‌اهمیت باشند اما به تدریج مفهوم نهفته‌ی خود را در دل روایت آشکار می‌کنند. از این رو، هر داستان از شرح چند اتفاق ساده فراتر می‌رود و ما را به کشف لایه‌های پنهان هر ماجرا دعوت می‌کند. کشفی که ما را در نهایت به قضاوت و تحلیل واخواهد داشت.

شاید در بسیاری از داستان‌ها موضوعاتی مثل جنگ، عشق، فقدان، خیانت، اعتیاد و مرگ به سوژه‌ای تکراری بدل شده باشد اما وحید اکبری، نگاه کلیشه‌ای را کنار می‌گذارد و بدون اینکه در دام شعارزدگی بیفتد، با تکیه بر این مسائل اجتماعی، نبردهای خاموش درون انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.

پس اگر می‌خواهید داستان‌های کوتاهی را بخوانید که بیش از حادثه‌محور بودن، بر فضای روانی، کشمکش‌های درونی و نمادها تمرکز دارند، با خرید کتاب صوتی نت نیمه تمام می‌توانید طعم تجربه‌ای متفاوت را مزه‌مزه کنید. کتابی که به یادمان می‌آورد بعضی نت‌ها هرگز به پایان نمی‌رسند، بلکه پس از سال‌ها در یک لحظه دوباره نواخته می‌شوند؛ آن هم در زمانی که گمان می‌کنیم همه چیز را پشت سر گذاشته‌ایم.

کتاب صوتی نت نیمه تمام برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های کوتاه ایرانی که به مسائل اجتماعی و کشمکش‌های درونی می‌پردازند، علاقه دارید.
• از شنیدن داستان‌های اجتماعی ایرانی که حول محور دغدغه‌های انسانی و اخلاقی می‌گردند، استقبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب صوتی نت نیمه تمام می‌شنویم

احساس می‌کردم فضا تاریک‌تر شده و نفس کشیدن سخت‌تر. دکمۀ یقۀ پیراهنم را باز کردم. گوشی را از جیبم بیرون آوردم. خاموش بود؛ انگار عزرائیل شارژش را به مرگ وصل کرده بود. بازهم تلاش کردم در را باز کنم، اما بی‌فایده بود. مثل دژی محکم و سفت، حتی ذره‌ای تکان نمی‌خورد. دوباره فریاد زدم، اما فقط صدای خودم را می‌شنیدم. ترسیده و درمانده، نفسم تنگ‌تر می‌شد. کلافه و خسته، پشتم را به در تکیه دادم. ناخواسته چشمم به آینه افتاد. سایه‌ای سیاه درونش بود که وجودم را لرزاند. رو برگرداندم، اما دستی نامرئی صورتم را دوباره به سمت آینه چرخاند. نگاه سنگینی از دل تاریکی به سمتم پرتاب شد. عصبانی و با پرخاش فریاد زدم: «به چی نگاه می‌کنی؟» قهقهه‌ای آشنا و سرد از دل سایۀ سیاه آینه توی کل کابین پیچید. قدم‌هایم لرزان به سمت آینه رفتند، حس می‌کردم هرچه هست از درون آن می‌آید. چشم‌هایی از دل سیاهی نمایان شدند. با لحنی خفه و بریده گفتم: «کار توئه. درسته؟» اما هیچ صدایی نشنیدم.

چشم‌ها ناپدید شدند و سایه تنها ماند. همیشه همین‌طور بود؛ هرچقدر سرش داد می‌زدی، چیزی نمی‌گفت، فقط سرش را پایین می‌انداخت، نگاهش را پنهان می‌کرد و می‌رفت. همین اخلاقش بیشتر من را عذاب می‌داد. مشتی محکم به سمت آینه کوبیدم، اما نشکست. برعکس، دردی عجیب در انگشتانم پیچید. سایۀ درون آینه جمع شد؛ مثل کلافی درهم‌تنیده و ترسناک‌تر از قبل. دیگر مطمئن بودم که خودش است: یزدان. آن روز لعنتی که برای آخرین بار رفت، فقط از آینه به من نگاه می‌کرد؛ نگاهی درهم و پر از خشم، اما سکوت ‌کرده بود. سال‌هاست که سنگینی آن نگاه در این آینه مانده است. چندبار تلاش کردم آن نگاه را بشکنم و خرد کنم، اما همیشه منصرف می‌شدم، ولی انگار این بار، وقتش رسیده بود. راه فراری نبود. فریادی از سر استیصال کشیدم: «چرا چیزی نمی‌گی لعنتی؟ حداقل یه چیزی بگو! می‌دونم خودتی، یزدان!»