داستان زیبا و پر احساسی هست اما داستانهای صمد بهرنگی را بدون در نظر گرفتن دیدگاه ایدئولاژیک و موج منظم و برنامه ریزی شدهای که در آن سالها برای شارژ دیدگاههای چپ و تحولات بعدی به راه افتاده بود نمیتوان بررسی کرد. چپهایی که سعی میکردند تمام ضعفها را بدون درنظر گرفتن موقعیت زمانی، مکانی و تاریخی ایران، پر رنگ کنند و انجام دهند آنچه را که میبینیم.