کتاب ازنظرتوصیف وضعیت افرادواتفاقاتیکه براشون میافتادقوی بودوخواننده میتونست همشوتصورکنه ولی بنظرمن یک کتاب جامعه شناسی بود، داستانی نداشت ودرانتهاهیچ پایانی دیده نمیشد، واینکه این هجم ازبدبختی وگرسنگی وبیچاره گی درسراسرسطرهای داستان حال آدموبدمیکنه، هی منتظری حداقل یه جمله امیدوارکننده بخونی ولی خبری نیست، بنظرمن زیادجالب نبود، غلط املایی زیاوی هم داشت