کسی که هدفمند موراکامی را دنبال میکنه، بیشک طرفدار سبک خاص نویسندگی اوست، رفت و برگشت به دنیای رئال و سورئال با مرزی ظریف و چهارچوبی هوشمندانه. که اوج هنر موراکامی در رمان کافکا در کرانه مشهودتر هست تا این رمان. اما چیزی که بیشتر از همه درباره خواندن این رمان اذیت کرد، ترجمه نه چندان قوی، سانسور زیاد و غلطهای املایی و گرامری زیاد به همراه گافهای تایپی بود. البته من از نشر مکتوب این کتاب رو تهیه کردم و نمیدونم ناشری با اشتباه کمتر آن را ارائه داده یا نه. صرف نظر از ایرادات فوق به سادگی از تجربه دنیای سورئال و جذاب این رمان نگذرید.