خواندنِ غزلهای حافظ، مثل این میمونه که آدم وارد یه دنیای بیانتها بشه که هر بار با یه نگاه تازه، معنای جدیدی ازش میگیره. این غزلها فقط شعر نیستن، بلکه آینهای هستن برای تمامِ حسها، تردیدها و کششهای درونی ما. از عشق و مستی گرفته تا بحثهای عرفانی و فلسفی، حافظ جوری حرف میزنه که انگار داره مستقیم با روحِ خودِ ما گفتگو میکنه.