با اینکه از کتابهای مت هیگ، مخصوصاً «کتابخانه نیمهشب»، لذت برده بودم، «قطار نیمهشب» اونطور که انتظار داشتم نتونست باهام ارتباط برقرار کنه. ایدهی داستان جذابه؛ برگشتن به گذشته، مرور انتخابها و روبهرو شدن با حسرتهایی که شاید همهمون به شکلی تجربهشون کردیم. اما به نظرم این بار مت هیگ نتونسته به اندازهی آثار قبلیش از این ایده استفاده کنه. بعضی مفاهیم بیش از حد مستقیم بیان میشن و داستان اون عمق احساسی و غافلگیریای رو که انتظار داشتم نداره. شاید چون «کتابخانه نیمهشب» برای من تجربهی خیلی خوبی بود، ناخودآگاه این کتاب رو باهاش مقایسه کردم و همین باعث شد کمتر ازش لذت ببرم. در نهایت کتاب بدی نبود، اما برای من به اندازهی اسم و ایدهی جذابش تأثیرگذار نبود.