کتاب خوبی بود و امروزه ماها برای برگرداندن آرامش به خودمان خیلی بهش نیاز داریم ولی اون قسمتی که میگه ما بوده ایم همیشه خواهیم بود من نتونستم قبول کنم مثلا اجزای یک ماشین را در نظر بگیرید که عناصر تشکیل دهنده اش از فلز و پلاستیک و شیشه و... باشد شما وقتی اینو می کوبی و به اجزای تشکیل دهنده اش تبدیل می کنی دیگه اون کارکرد ماشینو نداره و بالاخص در مورد انسان وقتی می میریم دیگه اون آگاهی از خود را نداریم درسته نجزیه شده و به عناصر تشکیل دهنده خودمان تبدیل می شویم اما دیگه انسان نیستیم و این خودآگاهی از بین میره. اگه من اشتباه فهمیدم خوشحال میشم راهنمایی ام فرمایید.