نظر مائده کردآبادی برای کتاب ویرانه های هوس

برام جالب بود. اولین بار بود که رمانی میخوندم که شخصیت اصلی به این حد منفور باشه. رمانها همیشه شخصیت اصلی خوب و جذاب و بهترین از هر نظربوده ولی این رمان برعکس بود. خیلی خیلی عجیب بود و همین موضوع جذابیت داستان رو دوچندان کرد. ولی امان از این همه غلط املایی و کلمات جا افتاده و جابه جایی کلمات.