نظر جلیل آهنگرنژاد برای کتاب صوتی گاه ناچیزی مرگ

مدتی است سفری عربی! را شروع کرده ام که بخشی از آن با همراهی «کتابراه» بوده. از «ازهر جرجیس» و «حسن بلاسم» عراقی و «نجیب محفوظ» مصری و بیروت نویسی! های «غاده السمان» گرفته تا «جلال برجس» و «عبدالرحمن منیف» اردنی و «طاهر بن جلون» مراکشی و حالا هم با کتاب محمد حسن علوان عربستانی. نام شاعرانه ی «گاه ناچیزی مرگ» اولین ورودی متفاوتی است که ممکن بسیاری از مخاطبان را شیفته خود کند. لحظات اولیه ی کتاب گاه ناچیزی مرگ به مخاطب این نوید را می دهد که با یک کتاب دلچسب روبرو می شود. در همین ابتدا تلاقی حس شاعرانه با متن بلندی که قرار است بیوگرافی شخصیتی مهم در تاریخ تصوف باشد، مدام تعلق شنونده را به کتاب بیشتر می کند. اما با شنیدن همان صفحات اول، کم کم زیر پای احساسات شنونده خالی می شود. روایت غیر خطی، جدال دوگانه های متعددی مثل: قدرت و مردم، ورود داستانی دیگر در بطن این رمان بلند 500 صفحه ای، شروع بخش ها با جملاتی برجسته و مخاطب پسند و... تا حدودی به مخاطب امید می دهد که با کتابی موفق روبروست. اگر چه حرفه ای ها نگاهی دیگر می توانند داشته باشند. خلاصه اینکه حتی اگر مخاطب خسته از سفر این همراهی با نویسنده برگردد، می تواند در تورش یک ماهی داشته باشد و آن ماهی آشنایی با یک نویسنده ی مطرح در کشور عربستان است. همین به تنهایی برای کتاب خوان حرفه ای کافی است...