درود، این جلد از رمان با تعلیقی نفس گیر آغاز شد، گرهی که تا پایان کتاب باز نشد؛ اما شاید در جلدهای بعدی به آن پرداخته شده باشد؛ با وجود شخصیت ها و رویدادهای بسیار، مسیر داستان همچنان پیوسته و هماهنگ است که نشان از چیره دستی نویسنده دارد؛ هر شخصیت فرعی که وارد داستان می شود، رویدادی را قم می زند؛ هیچ یک از آن ها بی دلیل وارد ماجرا نشده اند؛ حتی شخصیت های جلد نخست هم این جا هستند؛ نکته دیگری که دلم می خواهد بگویم، به کارگیری واژگان پارسی مانند: سرخ بال، خرامنده، شب خیز، روز خیز و... است؛ که نشان دهنده دایره وسیع واژگانِ نویسنده است؛ نام رمان هم به درستی و هوشمندانه انتخاب شده است، دلیلی که باعث شد جذب این مجموعه شوم، انتخاب نام جذاب آن بود؛ در این جلد هم رویداهای بسیاری رخ می دهد که نخست هیچ پیوندی باهم ندارند؛ اما در پایان به گونه ای شگفت انگیز باهم پیوند می خورند؛ نام کرادن و زایراس در هر بخشی تا انتها همراهمان هست؛ دو فرد مخالف که دریک بدن زندانی شده اند و انگار به نیروهای اهریمنی و اهورایی درون انسان ها اشاره دارند، کانال های موازی که هر کدام داستانی دارند؛ معمای برف سیاه و زمستان هسته ای تا انتها باز نشد؛ اما هشت اصل بنیادین که همان هشت یار کرادن بودند، خواننده را شگفت زده می کند. قلم نویسنده مانا و صدای گویندگانش ماندگار!