نظر زهرا نیکی یار برای کتاب آخرین نفر در عروسی

آخرین رمانی که خونده بودم نفرین صندلی بود. و انصافا هم کتاب جالبی بود از اون لحاظ که خواننده رو غرق در صحنه میکرد جوری که از فضا و زمان جدا میشی و وارد تصور و تجسم میشی. این کتاب داستان بهتری داشت، قصه هیجان انگیز و شوک های زیاد. و دقیقا بهم فضا داد که تصور کنم و غرقش بشم. بیشتر از اون جهت دلچسبی کمتری داشت چون برای فرهنگ غربی و اروپایی نوشته شده بود و اینکه بعضی جاها تجسم بعضی موارد دشوار بود، یه جاهایی انتظار داشتم کاراکتر عملکرد و توجه خاصی نشون بده ولی نبود و این منو متعجب میکرد. داستان رو دوست داشتم خصوصا اینکه نقش پدر توش پر رنگ بود سعی کرده بود آموزنده باشه ولی نبود از نظر من. در کل در مورد پایان ماجرا خوشحال شدم که فرانک کار درست رو کرد چون دلم واقعا برای ایدن سوخته بود.