نظر Ali Tafreshi برای کتاب صوتی شدم آنکه هستم

خوشحالم که نظر دوستان یالوم درست بود و بعد از این کتاب توی سال ۲۰۱۷، بازم دست به قلم موند. چی می تونه بهتر از زندگی کردن هر روز صبح با آدمی باشه که با وجود فروتنی، خودشو وقف علاقش کرده باشه؟ هر اپیزود با صدای دلنشین و ترجمه عالی منو واسه ی روز جدید آماده میکرد. مخصوصا که توی تایمی این کتابو شروع کردم که حس پایان، غالب ترین احساسم در طول روز بود. اگرچه هنوز احساس میکنم با اینکه یالوم سعی کرد با نوشتن کتابای مختلف به ترسش از مرگ غلبه کنه، همچنان با وجود تعریف بینظیرش از سعادت توی چپتر پایانی کتاب همچنان درگیر این موضوع موند، ولی تلاشش ستودنیه. طبق گفته خودش، براش عجیب بود کسی علاقه ای به دیدن زندگی نامش داشته باشه ولی خیلی واضح فروتنیش باعث میشد به این موضوع توجه نکنه که قدم به قدم پیش رفتن توی خط زندگی آدمی که دنبال معنای زندگی بوده چقدر میتونه به خواننده و بیننده کمک کنه که راه خودشو پیدا کنه. با اینکه فضای کتاب متفاوت از مسئله اسپینوزا، دروغ گویی روی مبل و وقتی نیچه گریست بود ولی بازم تونست منو جذب کنه تا اخرین ثانیه رو با اشتیاق گوش بدم. ممنون از تیم آوانامه