به نظرم نقطه قوت اصلی این کتاب اینه که از یه زاویه متفاوت به مفهوم رنج و معنای زندگی نگاه می کنه. نشون می ده که حتی وقتی آدم تقریباً همه چیزش رو از دست میده، هنوز می تونه برای زندگی خودش معنایی پیدا کنه. چیزی که برام جالب بود، تأکید کتاب روی قدرت انتخاب نگرش انسان در مواجهه با شرایطیه که کنترلی روشون نداره. کتاب فقط روایت خاطرات نیست، بلکه پشتش یه نگاه روان شناختی و فلسفی عمیق وجود داره. از اون کتاب هاست که بعد از خوندنش آدم رو به فکر فرو می بره.