واقعا متفاوت و جذاب و سرگرم کننده و با غافلگیری بود. بزرگترین خوبی داستان به عنوان داستانی که ماورایی بود یا اصطلاحا روح غیر آزارگر داشت، این بود که نویسنده حرفش رو تغییر نداد و به انسان نساخت. چون وسطاش این طوری میشی که با تذی دروغ میگه یا مالوری توهم زده. تصاویر در در درک مطلب کمک کننده بودن. داستان دختری که از اعتیاد پاک شده و شغل پرستاری در خونه اشرافی خواهر حامیش برای نگهداری از خواهر زاده شد پیشنهاد میشه. واکنش های حامی در طول وقایع کتاب و مخصوصا به وقایع آخر اصلا گفته نمیشه. چطور در جریان نبوده؟ نفهمیده؟ چرا کارولین به بقیه حضور آنیا در نقاشی های تدی بجز تخته احضار روح توجه نکرد؟ یا چیزی قانع کننده تر بخش بگن که اون بیشتر پیگیر نشه؟ نقاشی که تو خونه ادریان پیدا شد از کجا اومده بود؟ اینکه یک نفر آنیا رو خفه کرده؟ درباره نوع یک آنیا به عنوان نوه وقایع رو خیلی خوب و دقیق تعریف کرد، انگار که اونها رو دیده. یکم تو ذوق میزد. اینکه مالوری با مادرش آشتی کرد و مادرش هم ترک کرده بود، واقعا عالی و شیرین بود😍😍. اینکه دوباره خانواده داره و کنار هم هستن. و اینکه دوباره به دانشگاه رفت و زندگیش رو بهتر ساخت. با خانواده فلورا و پدرش ارتباط نگرفتم. مصنوعی بودن البته اینکه کم گفته شد بی تاثیر نبود. خدا رو شکر که مجرم (ها) مجازات شدن و بچه به آرامش و خانواده ش برگشت.