اینکه همیشه از کلاس و مدرسه و رسانه های دیجیتال اجتماعی برای ما از حافظ و سعدی بیشتر گفتند، شاید ظلم به شناخت دیگر ادبا و شعرای قدیمی شده است همچون نظامی گنجوی. گنج سوم از خمسه نظامی با داستان لیلی و مجنون رقم خورده است که ابهامات شنیداری که از لیلی و مجنون را داشتیم، به صداقت رساند. تصویرهایی از مجنون و رو کردنش به غیر از لیلی و مجنون نام اصلی مجنون بزرگتری شده است دیگر فراتر از شنیده ها است و اینکه عشق به لیلی تا ابد در دل مجنون بوده و است و جایگزین ندارد. اما کتاب درس هایی از قبیل این که چرا برای شما آماده سازی افکاری که منجر به افزایش تصمیمات و انتخابات است را بیان می کند که زیاد هم به آینده زمین و زمان بستگی ندارد و خودشناسی خواسته های خویشتن، فرد را مسؤل اعمالش می دارد. اما چیزی که بیشتر در کتاب لیلی و مجنون از متفاوت بودن نظامی با دیگر شعرا و نویسنده های زمانه اش حکایت دارد، این است که، اشعار نظامی خیلی خیلی طنازانه و پر تشبیه است. تشبیهات خیلی زیبا که با تمام سلول های مخاطبان بازی می کند و به جان آدمی رسوخ می کند. و تمایز دیگر، روانشناسانه بودن شناخت نظامی از رفتار زن و مرد است و احترام گذاشتن به انتخابات و آزادی در تصمیم گیری. اما اینکه در برخی موارد، سرنوشت بیت و حکایت را ناتمام می گذاشت می تواند به عنوان یک ابزار ناامتیاز دانست.