چیزی که در این داستان توجهم را جلب کرد، فاصله میان چیزی بود که آدمها در دلشان میخواهند و چیزی که در زندگی واقعی انتخاب میکنند. لاهیری بدون اغراق و اتفاقات پرهیجان، چنان از حسادت، دلبستگی و انتخابهای عاطفی مینویسد که گاهی خودم را در موقعیت شخصیتها تصور میکردم. داستانی ظریف که بیشتر از اتفاقاتش، به خاطر احساساتی که بیدار میکند در ذهن میماند.