نظر رامین یوحنا برای نمایش صوتی کالیگولا

نمایشنامه خیلی قشنگیه با مضمون فلسفی و شخصیت پردازی عجیبی که کامو انجام داده و در تمام بخشهای آن خواننده یا شنونده انگار در حال سبک سنگین کردن و قضاوت در مورد درستی یا نادرستی و خوبی یا بدی آنهاست. در واقع به نوعی نویسنده تمامی شخصیتهای نمایش را مقصر میداند هم برای اعمال ظلم و هم ظلم پذیری و اطاعت کورکورانه از کالیگولا. بنظرم نقطه عطف نمایش در قسمتی بروز میکند که بالاخره یکی از آن ها جرات سرپیچی و زیر سوال بردن حکم ایشان را پیدا کرده و از او پیروی نمیکند و حتی به قیمت نابودی هم در این امر ایستادگی میکند. بهر حال تفسیر معماگونه ای که کامو از زندگی و مرگ و آزادی و ظلم و فرمانبرداری در این نمایش ارائه مینماید بنظرم مانند اشعار حافظ پر از ایهام بوده و برای دستیابی به پیام اصلی نویسنده، میبایستی آن را چندین بار خواند یا شنید و تامل بیشتری در مکالمات شخصیتها و جملات کلیدی آن ها نمود. متاسفانه اجرای صداپیشگان در این نمایش در ضعیفترین سطح خود قرار دارد و باعث از بین رفتن روح حقیقی نمایش به قلم کامو شده و بجز شنیدن چندین صدا، واقعا هیچ حسی از عمق مطالبی که نویسنده در صدد بیان آن ها بوده را منتقل نمینماید. بخصوص صدای کالیگولا میتوانست بهتر و بدون داد و فریاد اضافی و فقط در حد انتقال حس بعلاوه موسیقی متن موثر، صورت گرفته و باعث درخشش نمایش صوتی گردد. با سپاس از کتابراه و تهیه کنندگان فایل صوتی🙏