کتاب از داستایوفسکی در مورد نجیبزادهای است که تحصیلکرده بوده، مردمگریز و فقط مشغول خواندن و مطالعۀ کتاب. اما روزی اتفاقی به دنبال اجارۀ خانهای برای خود به کلیسایی رفته. آنجا زن جوان و زیبایی همراه با پیرمردی که به ظاهر خیلی معتقد و مقدسمآب بوده، اردینف جوان یا همان نجیبزاده را تحت تأثیر قرار میدهد. او عاشق زن جوان شده، از کلیسا به تعقیب آنها پرداخته و با یاد گرفتن مکان زندگیشان به نزدشان رفته. زن که نامش کاترینا بوده، در یک عمارت با خدمتکار و سرایدار با آن مرد زندگی میکرده. یک اتاق کوچیک از اتاقهای اجارهای خودش را به نجیبزادۀ جوان اجاره میدهند. اما جوان از عشق سوزان آن زن که ظاهراً پیرمرد هم شوهرش بوده، زیر باران راه رفته و بیمار و تبدار شده. وقتی به اتاقش برگشته چند روز بیمار و بیهوش بوده که طی این مدت کاترینا یا همسر میزبان و صاحبخانه از او پذیرایی میکند. اردینف جوان پس از بهبودی به زن ابراز عشق و علاقه میکند اما زن میگوید او را خواهرانه دوست دارد مثل خواهر و برادر هم عشق بورزند و برایش داستانهای عجیبی تعریف میکند. همسر زن جوان که شکاک هم هست آخرش به جایی میرسند که امکان کشته شدن یا جان است. به نزد کمیسر که از دوستهای سابق اردینف بوده میرود و از او میخواهد که بهدلیل امکان خیانت همسرش که گویا دیوانه معرفی میکند عذر مستأجر را خواسته بیرونش کند. جوان نجیبزاده هم میپذیرد و به خانۀ یک آلمانی که اجاره کرده بود میرود. اما بعضی مسائل مبهم میماند مثل شوهر کاترینا که صرع یا به نوعی غش داشت واقعاً همسرش بود یا پدرش، پسر عمو یا سرپرستش بوده یا اینکه چه قدرت خاصی و تسلطی بر او داشته که او را کنترل میکرد حتی زمانی که نبوده یا بیهوش بوده. ابهاماتی بوده که گاهی نوعی سردرگمی ایجاد میکرد....