نظر fatima برای کتاب جدایی

دومین کتابی که از فریدا مک فادن خوندم هم تموم شد. 📚راستش رو بخواید، اوایل کتاب اصلاً نتونست منو با خودش همراه کنه. داستان خیلی کند پیش می رفت و بعضی قسمت ها واقعاً حوصله م رو سر می برد. حتی چندتا ایراد هم از همون اول توجهم رو جلب کرد؛ از جمله استفاده ی خیلی کم از ضمیر که برای یه رمان نسبتاً طولانی، واقعاً آزاردهنده بود. اما… تقریباً از صد صفحه ی آخر، همه چیز عوض می شه. داستان جون می گیره، رازها یکی یکی خودشون رو نشون می دن و ناگهان به جایی می رسی که دیگه دلت نمی خواد کتاب رو زمین بذاری. آدم هایی که اول فکر می کردی می شناسی شون، کم کم چهره ی واقعی شون رو نشون می دن و تازه می فهمی این خانواده ی به ظاهر معمولی، چقدر عجیب، پیچیده و روان پریش هستن. نائومی از همون اول روی اعصابم بود؛ شخصیتی که واقعاً نمی تونستم باهاش کنار بیام. ورونیکا اما داستانش فرق داشت. اول فکر می کنی با زنی طرفی که داره زندگی یه نفر دیگه رو نابود می کنه؛ اما کم کم می فهمی پشت تمام کارهاش، مادریه که سال ها دنبال فرزند دزدیده شده ش گشته و حسرت آغوش گرفتنش رو کشیده. و جرمی…واقعاً برای توصیف این شخصیت کلمه ای ندارم. اصلاً انتظار نداشتم داستان به جایی برسه که جرمی رو این طور ببینم. و آخرش فقط یه سؤال توی ذهنم موند: واقعاً این ها آدم های درستی بودن؟ یک مادر. یک پدر. و شاید…یک قاتل؟! 🫢در نهایت اگر بخوام طبق صد صفحه آخر امتیاز بدم این کتاب از من امتیاز ۴ رو میگیره اما اگر بخوام به کلیت رمان امتیاز بدم امتیاز من: ۵/۳✨