نظر Soodi.f برای رمان انجمن شاعران مرده

در این کتاب، آدم ها شبیه آدم های واقعی که ما در زندگی می بینیم نیستند؛ بیشتر شبیه آدم هایی هستند که در یک فیلمِ سورئال یا یک کارتونِ سیاه و عجیب بازی می کنند. یعنی خیلی سخت می شود با آن ها احساس همدردی کنی یا بفهمی واقعاً درونشان چه می گذرد؛ چون انگار فقط برای این ساخته شده اند که یک موقعیتِ عجیب را در داستان نمایش بدهند. اگر دنبال یک داستان باشی که بهت امید بده یا یک نتیجه گیری درست و حسابی داشته باشد، این کتاب اصلاً آن چیزی نیست که دنبالش می گردی. کل فضا طوری است که انگار می گوید: «همه چیز بی معنی است و هیچ اتفاق مهمی نمی افتد.» این فضا برای خیلی ها می تواند خیلی خسته کننده یا حتی آزاردهنده باشد. کتاب برای کسی که عاشقِ فضاهای عجیب، غریب و “کمی دیوانه وار” است عالی است، اما برای کسی که دنبال یک داستانِ منطقی، با شخصیت های ملموس و مسیری مشخص است، می تواند خیلی “کلافه کننده و بی هدف” به نظر برسد.