نظر مهدیه برای کتاب شکار هیولا

اگر جلد اول یعنی «دریاچه متروک» رو خونده باشید، می دونید که از داستانش دل کندن اصلاً راحت نیست! اما «شکار هیولا» به نظرم حتی از جلد قبل هم ریتم تندتری داشت. قشنگی ماجرا اینه که گوئن این بار دیگه اون قربانیِ دست وپابسته ای نیست که فقط فرار کنه و پشت سرش رو نگاه کنه؛ این دفعه خودش می زنه به دل ماجرا تا قضیه رو تموم کنه. این عوض شدن جای شکار و شکارچی تعلیق داستان رو برده بالا و از همون فصل های اول یقه آدم رو می گیره. ترجمه هم روانه و اصلاً مانع کشش داستان نمیشه.