این اثر از همان صفحات نخست، خواننده را وارد فضایی معمایی و پرکشش می کند که با وجود دختری ثروتمند و معمایی به نام آوری، شکل می گیرد. طرح داستانی حول محور حل یک راز خانوادگی بنا شده و نویسنده با چینش هوشمندانه ی سرنخ ها، حس کنجکاوی خواننده را تا انتها حفظ می کند. شخصیت پردازی ها در مجموع قابل قبول اند، هرچند عمق برخی از آن ها در حد انتظار نبود و گاهی بیشتر در خدمت پیشبرد پازل داستان قرار می گرفتند تا رشد روایی مستقل. ریتم کتاب به گونه ای است که آدم را به خواندن ادامه می دهد، بدون آنکه احساس خستگی یا کشیده شدن بیش از حد داستان را داشته باشد. از نظر فضاسازی و ساختار معماگونه، اثر موفق عمل کرده و تعلیق لازم را برای این ژانر فراهم می کند. با این حال، به نظر نمی رسد در زمره ی آثار ماندگار یا تأثیرگذار این سبک قرار بگیرد؛ بلکه بیشتر یک تجربه ی سرگرم کننده و روان است که برای دوستداران داستان های معمایی نوجوان و بزرگسال گزینه ای قابل قبول و مناسب به شمار می رود.