این کتاب بسیار آموزنده و زیبا بود و بسیار زیبا خوانده شده بود. متاسفانه جامعه ما درگیر چنین معضل هستن و جوانان بیشتر به سمت مواد مخدر صنعتی روی آوردن و متاسفانه خیلی زیاد با مرگ آن ها روبرو می میشیویم و متاسفانه آنان که به مرگ نمی رسند به مشکلات سایکوز مبتلا می شوند و دائم درحال عذاب خود و خانواده هستند و بیشتر در بیمارستان های روان و اعصاب بستری میشوند و باید دائم ترزیق های داروهای اعصاب را استفاده کنند. متاسفانه به خودکشی دست می زنند و خیلی وقتها با موفقیت خودکشی انجام میشود و فرد این دنیا را ترک می کند. متاسفانه در کشور ایران جامعه روانشناسان را خیلی جدی نمی گیرند و آن ها را استخدام نمیکنند که به مردم کمک کنند. و بیشتر اتفاقات چنین در جامعه رخ می دهد یا حتی بدتر از این موضوع اتفاق میفتد. زندگی در این دنیا خیلی سخت شده است. تاب آوری افراد بخصوص جوانان ۱۸ تا ۳۲ سال خیلی کم هست و فکرهای منفی محدود هم زیاد هست. و متاسفانه پناه آوردن به خدای متعال کم شده و افراد به مواد مخدر پناه می آورند.