شاهکار بود. داستان کتاب "جایی که خرچنگ ها آواز می خوانند" کشش و تعلیق زیادی دارد. توصیفات کتاب بسیار دقیق و لطیف است. شخصیت پردازی داستان بسیار دقیق است: کیا، چیس، تیت، جودی، جامپینگ و... شخصیت ها بسیار واقعی اند. داستان روایتگر زنی نویسنده به نام" کیا" ست که از کودکی عاشق تیت می شود ولی تیت او را تنها رها می کند. او با شخص دیگری آشنا می گردد و قتلی رخ می دهد. روایت داستان، روندی واقعی و آرام دارد. حتی مرگ هم خیلی تکان دهنده نیست. شنیدن این داستان را به همه اهلی کتاب پیشنهاد می کنم. شراره تاجمیر ریاحی