نظر علی نوروزی برای کتاب صوتی ویولنسل نواز سارایوو

کتاب با وجود اینکه دو فضای بسته و رازآلود روایت می‌شود. وی شرایط جنگی و ترس‌ها و امیدها و ناامیدی‌ها را به بهترین وجه بیان می‌کند. با طعنه و کنایه از سوءاستفاده‌کنندگان از شرایط و قربانی‌ها یعنی مردم عادی را به نحو مطلوبی معرفی می‌کند. به نظر این ویژگی مشترک در همه جنگ‌ها می‌باشد که این قربانی‌ها به شکل مالی و جانی بار جنگ را به دوش می‌کشند و آن‌هایی که از این شرایط بهره می‌برند دشمنان خارجی و داخلی که بخشی از آن‌هایند مقامات و صاحبان نفوذ و قدرت هستند که ادعای سهم‌خواهی هم دارند. چقدر این وضعیت برای ما ایرانی‌ها آشناست. با این حال تنها نکتۀ منفی از نگاه من در این کتاب این است که حس می‌کنم مخاطبین این اثر فقط مردم بوسنی یا حداقل چند کشور همجوار اونجاست و نویسنده انگار از این نکته غافل بوده که مردم خیلی از کشورهای دیگر که یا بدون آگاهی یا آگاهی کمی از تاریخ آن‌جا دارند این حق را دارند که از دشمنان مستقیم که اتفاقاً یکی از قهرمانان این داستان هستند یعنی صرب‌ها و بخشی از کروات‌ها و تیراندازان که مخلوطی از سربازان صرب و ماجراجویان کشورهای دیگه که با صرف پول‌های کلان و فقط جهت لذت‌جویی از کشتار مردم به استخدام ارتش صرب درآمده بودند و نیز روس‌های حامی این کشتارها نام برده شود که به صورت مبهم فقط با عنوان مردان روی تپه یاد می‌شود. با این حال نویسنده به طرزی شاعرانه از کنایه و استعاره در اثر خود استفاده کرده مانند جنازۀ مرد بی‌کلاه و یا کنان با بار بطری‌های آب بر دوش و مرد ویولن‌نواز و تیری با آن نگرش انسانی که در تضاد با وظیفۀ نظامی‌اش و کسانی دیگر که همگی دارای بار محتوایی و معنایی بسیار می‌باشند.