باتشکر از کتابراه برای زحماتی که در جهت پیشرفت فرهنگی جامعه ارائه میدارد و اما بعد:
در انتخاب کتاب اولین مورد خود کتابراه برایم مهم است چون با هدف و دیدگاه کتاب‌های رایگان در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد و در گام بعد نظرات خوانندگان و این که بدانم در حوصله و زمان من می‌گنجد یا؟
وقتی در مورد این کتاب وارد دیدگاه‌ها شدم با کمال تعجب از گلایه دوستی که پرسیده بودند چرا رمان؟
دوست عزیز من هم از کتاب‌های صرفا آموزشی، علمی و پژوهشی خصوصاً در موضوع روانشناسی استقبال می‌کنم ولی این که انتظار داشته باشیم مطالب دسته‌بندی شده و آماده در اختیار باشد لزوماً کافی نیست. رمان‌ها و داستان‌ها این موهبت را دارند که علاوه بر سرگرم شدن خواننده را به عمق زندگی می‌برند و کمک می‌کنند در عین تجربه زندگی دیگران فکر کنیم که ما خودمان در چه مرحله‌ای قرار داریم.
اگر ما به جای نویسنده بودیم چه می‌کردیم! در مورد این یا آن مسئله عکس‌العمل ما چه بود؟ و خلاصه به شکل کاملاً ملموس و زنده ما را هم درگیر می‌کنند و به تفکر و تعامل وامی‌دارند.
در فاصله و وقفه‌ای که گاه برای ادامه خواندن یک رمان پیش می‌آید اغلب به صورت گفتگوهای ذهنی و درونی با قهرمان داستان هم‌ذات پنداری می‌کنیم و به جای او تصمیم می‌گیریم و خلاصه پویایی و زندگی را به همراه مطالعه تجربه می‌کنیم. پس به رمان فقط به عنوان یک نوشته عادی نگاه نکنیم.
به قول استاد دهباشی (نویسنده و پژوهشگر) آدم‌ها به دو گروه تقسیم می‌شوند، آن‌ها که رمان می‌خوانند و آن‌ها که نمی‌خوانند.
با تشکر مجدد و آرزوی توفیق روزافزون برای همه عوامل کتابراه🙏🏻🙏🏻🙏🏻
در انتخاب کتاب اولین مورد خود کتابراه برایم مهم است چون با هدف و دیدگاه کتاب‌های رایگان در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد و در گام بعد نظرات خوانندگان و این که بدانم در حوصله و زمان من می‌گنجد یا؟
وقتی در مورد این کتاب وارد دیدگاه‌ها شدم با کمال تعجب از گلایه دوستی که پرسیده بودند چرا رمان؟
دوست عزیز من هم از کتاب‌های صرفا آموزشی، علمی و پژوهشی خصوصاً در موضوع روانشناسی استقبال می‌کنم ولی این که انتظار داشته باشیم مطالب دسته‌بندی شده و آماده در اختیار باشد لزوماً کافی نیست. رمان‌ها و داستان‌ها این موهبت را دارند که علاوه بر سرگرم شدن خواننده را به عمق زندگی می‌برند و کمک می‌کنند در عین تجربه زندگی دیگران فکر کنیم که ما خودمان در چه مرحله‌ای قرار داریم.
اگر ما به جای نویسنده بودیم چه می‌کردیم! در مورد این یا آن مسئله عکس‌العمل ما چه بود؟ و خلاصه به شکل کاملاً ملموس و زنده ما را هم درگیر می‌کنند و به تفکر و تعامل وامی‌دارند.
در فاصله و وقفه‌ای که گاه برای ادامه خواندن یک رمان پیش می‌آید اغلب به صورت گفتگوهای ذهنی و درونی با قهرمان داستان هم‌ذات پنداری می‌کنیم و به جای او تصمیم می‌گیریم و خلاصه پویایی و زندگی را به همراه مطالعه تجربه می‌کنیم. پس به رمان فقط به عنوان یک نوشته عادی نگاه نکنیم.
به قول استاد دهباشی (نویسنده و پژوهشگر) آدم‌ها به دو گروه تقسیم می‌شوند، آن‌ها که رمان می‌خوانند و آن‌ها که نمی‌خوانند.
با تشکر مجدد و آرزوی توفیق روزافزون برای همه عوامل کتابراه🙏🏻🙏🏻🙏🏻