نظر رامین یوحنا برای کتاب صوتی اتاق شماره 6

بخاطر همین به چخوف لقب پدر داستانهای کوتاه داده اند. هیچ نویسنده ای مثل چخوف نمیتوانست این داستان به ظاهر ساده اما با محتوایی کاملا پیچیده و فلسفی را در قالب قصه ای کوتاه به این زیبایی بنویسد که هم از لحاظ شخصیت پردازی قابل قبول باشد و هم موضوع و پیام آن بدرستی به مخاطب منتقل شود و در عین حال سست نبوده و باعث خستگی و دلزدگی خواننده نشود. مثل رباعیات خیام، این داستان هم به نوعی از کوتاهی و پوچی زندگی و همزمان از ارزشمند بودن لحظات زندگی برای درک هستی، صحبت میکند. در واقع قهرمان داستان طی همنشینی با بیمار اتاق شماره ۶ به سطحی از درک پیرامون خود میرسد و با نگاهی متفاوت با سالهای گذشته عمر خود به زندگی مینگرد که از ماتریس روزمرگی بیرون آمده و بر خلاف جریان آب شنا میکند که این حالت باعث نگرانی اطرافیان او شده و در واقع ایشان را بیمار روحی قلمداد میکنند. واقعا فقط چخوف میتوانست رسیدن یک شخص به این سطح از آگاهی و پیامدهای آنرا با این قشنگی بیان کرده و به خوبی به پایان برساند. داستان غم انگیزیه که در آخر قهرمان آن از دنیا میره اما در واقع حقیقت زندگی را با همه تلخی و شیرینی برای مخاطب ارائه میکنه. بارها میشه این داستان را خواند و در مفهوم آن عمیقتر شد و در عین حال از قلم استاد لذت برد. با سپاس از کتابراه و تهیه کنندگان کتاب صوتی🙏