نظر مهناز فروغیان برای کتاب اشک‌هایی که در سکوت جاری شدند

داستان با ریتمی آرام شروع می شود اما هرچه به پایان نزدیک تر می شویم جذاب تر می شود. بیان احساسات به خوبی در تمام داستان دیده می شود اما از نظر ادبی چندان موفق نیست. نویسنده به خوبی نشان می دهد که یک ابتکار ساده اما تأثیرگذار می تواند عشق خاموش شده میان یک زوج را دوباره شعله ور کند در مجموع کتابی احساسی با ایده ای قابل تأمل است که هرچند شروع کندی دارد اما در ادامه ارتباط بیشتری با خواننده برقرار می کند. با تشکر از کتابراه