نظر ابراهیم بانشی برای کتاب نیمتاج

ابراهیم بانشی کتابی خوبی بود اما سراسر رنج و اندوه در مورد خوبی نیمتاج و بد جنسی خدیجه، رقیه، سوسن، سیمین بعنوان زن و بی تفاوتی عبداله بعنوان یک مرد هر چند معتاد طبیعی نبود به نظر در مورد شخصیت های داستان خیلی اغراق شده بود به نظر می رسد خانم صحرایی به این سبک نوشتن علاقه زیادی دارد چون این ویژگی در کتاب اول ایشان هم کاملا مشهود است قصه همیشگی پیروزی و موفقیت بعد از سختی زیاد به خوبی بیان شده بود. برای سرگرمی خوب است تبریک به خانم صحرایی