نظر مرتضی احمدی برای کتاب صوتی سقوط مرگبار 1: باران سیاه

سلام. داستان صوتی خوبیه. فقط در اول، اینکه گفتن شخصیت اصلی یک ربات هست، کمی اذیتم کرد. ولی خب، آرام آرام با این موضوع کنار اومدم و هیجان انگیز شد تا اینکه یهو اومدن گفتن مغز نصف انسان، که نمیدونم دقیقا بگم چه حسی گرفتم. به نظرم اگه فرد کاملا یک رباط، یا اصلا یک انسان میبود بهتر بود. اگه شخص اصلی، کرادن بود که حافظه خود را از دست داده بود و بعدا خاطرات خود را به دست می آورد و رفتارش بهتر و خوب تر میشد، از نظرم بهتر بود. همچنین یک نکته که از نظرم مهمه، اینه که محیط و داستان طوریه که انگار از فرهنگ غربی آمده. حتی اگه نویسنده یا گوینده هاش ایرانی باشن، هیچ فرق خاصی رو ایجاد نمیکنه اگه بخواد روی فرهنگ غرب باشه. تازه، بد هم هست. اگه چیز هایی که ساخته میشن، بر جلوه فرهنگ متفاوت با سازنده شون باشه، نوعی شکست و ضعف خواهد بود. چراکه ذهن ها خود واقعی را فراموش کردن. در هر صورت خسته نباشید، با این وجود که از سلیقه معمولم خارج بود واقعا تونست به تعداد قسمت هاش منو سرگرم کنه. خدانگهدار.