نظر MoBhr برای کتاب نه حوا، نه آدم

داستان کتاب این حس رو میده که از میانه یک ماجرا شروع و در میانه ماجرای دیگری تموم می شه، با این وجود، جزئیات دوست داشتنی و همراه کننده ای از آدم ها و اتفاقات می ده و همچنین شناخت نسبی که به جغرافیا و فرهنگ ژاپن داره، ارزشمنده؛ ضمنا بخش سفر به کوه کوموتوری یاما (قله برف و پرنده) یکی از بهترین بخش های کتاب بود اما جدا از مشکلاتی که برخی دوستان نسبت به عدم پرداخت و به سرانجام نرسیدن برخی اتفاقات و جزئیات داشتند، راستش در پایان برای رینری ناراحت شدم و وقتی فهمیدم داستان واقعیه، دلم براش سوخت. برداشت من اینه که تصمیم املی بیشتر شبیه فرار کردن از مواجهه با یک انتخاب دشوار بود تا انتخابی از سر آزادی و تلاشی که انجام می ده تا مخاطب رو قانع کنه که پایان ماجرای اون ها بد نبوده و تقصیری شامل حال اون نیست؛ نه تنها من رو قانع نکرد بلکه بیشتر در پی توجیه کردن تصمیمش بود.