انگار جایی معلق بین واقعیت یا تخیل داستان داره اتفاق میافته.. یه چیزایی توی داستان منو درگیر میکرد... مثل شهری که نمیتونی هیچ چیزی باخودت ببری داخل.. حتی سایه ات... برای من تا فصل ۲۰ یکم خسته کننده بود ولی بعد از اون برام جالب شد داستان یه روایت خطی هست... خیلی فراز و فرود هیجان انگیزی نداشت ولی تورو با خودش به دنیای داستان میبرد