نظر حسین علی اف برای کتاب خطر مادی شدن دین

از آنجا که خود استاد حتماً نظرات را خواهد خواند می‌نویسم. کتاب برای مخاطب عمومی سنگین است و نخبگانی می‌باشد، زیرا آقای طاهرزاده به زبان عرفان عملی صحبت می‌کند و اگر کسی مبانی فلسفی صدرایی یا مبانی اخلاقی اسلامی را نداند ممکن در فهم عمق کلام دچار چالش شود. وی اگر هدفی برای بیدار کردن جامعه از خطر مادی شدن دارد چرا زبانشان را فقط قشر خاصی از حوزویان و دانشگاهیان فلسفه‌خوان می‌فهمند، چون مردم عادی که دغدغۀ معیشتی دارند فرصت و توان ذهنی ندارند که با اصطلاحات پیچیدۀ ابن عربی و ملاصدرا کلنجار بروند. این پیام در حلقۀ محدودی باقی می‌ماند و به لایه‌های زیرین جامعه نفوذ نمی‌کند که خطر مادی شدن دین بیشتر است، چون در دنیای واقعی جامعه برای سرپا ماندن نیاز به ماده دارد و چگونه می‌توان از ماده استفاده کرد بدون مادی شدن و راهکار میانی چیست؟ نقد تند ایشان به هرچی که رنگ و بوی دنیا را دارد می‌تواند در مخاطب احساس گناه ایجاد کند و باید ترویج کنیم داشتن دنیا بدون وابسته بودن به آن را، همان‌طور که اسلام اصیل نه دنیاگریز است نه دنیاپرست. استاد عالی هشدار داده آب آلوده نخورید ولی نگفت در کویر خشک اقتصاد امروز چگونه بدون خوردنش زنده ماند. لکن این کتاب یکی از مهم‌ترین هشدارهای دینی و فلسفی در جامعۀ ماست و نویسنده تشخیص درستی دارد که سکولاریسم همیشه از بیرون به دین حمله نمی‌کند. خطر اصلی اینه که ظاهر دین حفظ کنیم اما روح دین که متوجه ابدیت و عالم غیب است را در خدمت منطق مادی قرار دهیم یعنی دین تبدیل به ابزاری برای رفاه دنیوی شود نه مسیر کمالی انسان. این کتاب دعوت مجدد به نگاه آخرتی دارد و بیان دارد که ما سرگرم امروز هستیم و غایت تاریخ را فراموش کرده‌ایم و هشدار می‌دهد اگر دین از پیوند با عالم ملکوت جدا شود تبدیل به یک ایدئولوژی خشک می‌شود که تفاوت چندانی با سایر مکاتب بشری ندارد.