نظر محمدامین برای کتاب صوتی بیچارگان

این کتاب رو با یه حس عجیبی تموم کردم؛ یه سنگینی قشنگ. ماکار پیرمردی که همه چیزشو می ده تا یه ذره آرامش برای واروارا بخره، و واروارا که بین غرور و نیاز دست وپا می زنه. داستایوفسکی ۲۴ ساله از فقر حرف نمی زنه، از آدم هایی حرف می زنه که فقر اونارو خرد کرده ولی نکشته. تلخ، انسانی، واقعی. ❤️