واقعا خوشحالم که سعادت داشتم شاهکار استاد عباس معروفی را بخوانم. این رمان فقط توصیف یک داستان نبود. بلکه سرشار از پند و اندرزهای زندگی بود و اشتباهات انسان را نشان میداد. از بس انسانها و امیدها و آرزوها و عشقها مرده آمد که هرکدام سازهای یک سمفونی را تشکیل میدهند.