نظر آیتا کیاراد برای کتاب ستاره لیلا

من بعد از خواندنش تا چند روز به لیلا فکر میکردم، به عقیق، به دارا، به داریوش و حتی به کامیار ….. چه لذتبخش بود و چه قدر برایشان اشک ریختم. این اشک ریختن مطلقن معنای بدی ندارد، معنای این که مثلا از کتاب آزرده شده باشم یا برایم خوشایند نباشد. بالعکس آنقدر برایم تاثیرگذار بود که نمیتوانم توضیحش دهم. مدتها بود دنبال همچین کتابی میگشتم که مدتی بتوانم به آن فکر کنم، قابل تامل باشد و زود فراموشش نکنی