اول می خوام تشکر کنم از راوی بینظیر داستان. احساسات در صدا٫ در لحن٫ تغیر لحن و خود صدای راوی بشدت دلنشین و بجا بود. میتونم بگم یکی از بهترین راوی هایی بودن که تا به حال ازشون کتاب گوش دادم. اما اگر بخوام درمورد خود کتاب بگم. کمی اسپویل⚠️⚠️: ازش راضی بودم اما نه صددرصد. داستان و ایده بشدت قوی بود. شخصیت پردازی اولاف بینظیر بود. احساسات و ایده های توی سرش به بهترین شکل ممکن به تصویر کشیده شده بودن. اما یه سری از روابط چندان پخته و قابل لمس نبودن. یعنی من به شخصه فقط متوجه شدم که اولاف به فلان شخصیت حس داره اما نتونستم لمسش کنم. بهم دیکته شد فقط. شخصیت کرینا شخصیت پردازی خوبی داشت اما همچنان احساسات قابل لمس نبودن. شخصیت ماریا خوب شخصیت پردازی نشده بود و ما فقط تصویری ازش از طریق اولاف داشتیم. شاید اگر بهتر شخصیت پردازی میشد بیشتر حس اولاف رو میگرفتم. قضیه ی فیشرمن و کرینا به هیچ وجه قابل لمس نبود و یهو بیان میشه و من به عنوان شنونده موندم توش. اما از پایان بشدت خوشم اومد. ایده ی خیلی قشنگی داشت پایان و خیلی خوب خواننده رو در بهت عجیبی فرو میبره. ⚠️⚠️در کل از اثر راضی بودم.