نظر mahdi hariri برای کتاب صوتی جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند

بار دیگر با کتابی جذاب با اجرایی جذاب‌تر از کتابراه برخورد کردم. به‌گونه‌ای که هر ۵۷ فصل آن را کمتر از سه هفته گوش دادم با آنکه فیلم اقتباسی از این کتاب را هم سال‌ها قبل دیده بودم که به‌جای خود آن هم جذاب بود اما جذابیت کتاب مخصوصاً اجرای بسیار خوب خانم پوستی مرا به شنیدن آن ترغیب نمود و هر آنچه که در فیلم اقتباسی برایم گنگ و مبهم بود مخصوصاً اوایل داستان کیا که در فیلم نبود اینجا به‌طور کامل و واضح برایم روشن گردید. داستان‌پردازی در اول کتاب ریتمی مناسب و تا حدی هم کند دارد تا شما با موقعیت قهرمان اصلی داستان آشنا شوید به‌تدریج این ریتم تندتر شده و با ماجرای جنایی داخل آن داستان به اوج خود می‌رسد اما تعلیق و هیجان آن خیلی زود فروکش کرده و بعد اتمام آن ماجرا سیر داستان شتاب زیادی می‌گیرد گویا نویسنده بعد از به پایان رساندن دادگاه داستانش تلاش می‌کند که سروته قصه را هم آورد و زودتر تکلیف خواننده را با سورپرایزی که مد نظر آورد ناشیانه بهم آورد بخش دادگاه و انتهایی داستان در فیلم اقتباسی نسبت به متن اصلی بهتر، احساسی‌تر و جذاب‌تر به تصویر کشیده شده بود اما فرجام و سورپرایز عجول انتهایی آن در هر دو مورد، البته فیلم بهتر از کتاب بود، مجهولات زیادی را در ذهن خواننده باقی گذاشت که چگونه از چنین شخص کم‌تجربه با زندگی و آگاهی بدوی که غرق در طبیعت است چنین کار دقیق، ظریف و هوشمندانه‌ای سر زده و چگونه سوژه‌ی موردنظرش را بعد از آن همه تنش و دعوا آن‌چنان با خود همراه ساخته است؟ نمی‌دانم این کمبود بزرگ نقص داستان‌پردازی نویسنده است یا به سبب محدودیت‌های دولتی ترجمه و انتشار دستخوش حذف و تغییر گردیده تا مجوز انتشار بگیرد باری بار دیگر از کتابراه و دست‌اندرکاران آن بابت نشر این کتاب صوتی قدرشناس و سپاسگزارم.