نظر آبتین حاجی پور برای کتاب صوتی زنده به گور

صادق هدایت با همه افسردگی پووچ انگاری هایش ظاهرا اعتماد به نفس بدی نداشته. مجموعه داستان های کوتاه ایشان با همه تلاش ها و تمجید های اهل اغراق سازی، در این اثر بی مایه و ضعیف بود. البته آبجی خانم واقعا پر مایه است اما مخصوصا داستان آب زندگی آنقدر ضعیف و کوته و نچسب بود که خاطره یاز مادربزرگ هایی شد. که در گذشته بی هدف تلاش داشتن وقایعی را کنار هم بچینند تا نوه هل اندکی خاموش شوند. صرف اینکه مردم سر زمینی را کر و کور بخوانیم احتمالا نمیتونه شاهد قدرتمندی بر نگاه منتقدانه ادبی باشد ولی خب صادق هدایت با آثار مثل دون ژوان کرج و مسلما بوف کور قدرت نویسندگی خود را نشان داده ولی این مجموعه بیسار سطحی بود. و سوال اینه چرا اصلا این داستانک های خیلی کوتاه را هرگز تلاش نکرد در درون یک رمان منسجم تر آرایه نکرد. در هر حال بی دلیل قصد تمجید برده وار ندارم و اصلا این مجموعه جالب نیست.