نظر زهرا ظاهری برای کتاب صوتی مرگ ایوان ایلیچ

راستش مرگ ایوان ایلیچ رو دوست نداشتم و نتونست منو درگیر کنه. نمی گم کتاب حرفی برای گفتن نداشت اتفاقا مفهوم تنهایی، بیماری، ترس از مرگ و اینکه ممکنه آدم وسط کلی آدم، هیچ کس رو نداشته باشه که واقعا درکش کنه، خیلی خوب و دقیق نوشته شده بود. اما برای من مشکل این بود که مفهومش از خود داستان قوی تر بود. یعنی من می فهمیدم تولستوی می خواد چی بگه و حتی با بعضی قسمت هاش موافق بودم، ولی خودِ داستان و شخصیت ها اون قدر منو با خودشون همراه نکردن که احساس کنم دارم زندگی ایوان ایلیچ رو دنبال می کنم. بیشتر داشتم یک مفهوم فلسفی درباره مرگ و زندگی رو می خوندم تا اینکه با یک داستان زندگی کنم. شاید اگر این کتاب رو در زمان دیگه ای از زندگیم می خوندم، حس متفاوتی بهم می داد، ولی الان با وجود اینکه ارزش ادبی و فکریش رو می بینم، نتونستم باهاش ارتباط بگیرم.