صد سال تنهایی برای من کتابی عجیب و بسیار جالب بود. تکرار اسم ها و تشخیص نسل های مختلف گاهی واقعاً گیج کننده بود، اما همین تکرارها انگار بخشی از مفهوم کتاب و تکرار سرنوشت آدم ها بود. داستان سرهنگ آئورلیانو بوئندیا و به خصوص ماجرای قتل عام کارگران موز خیلی تحت تأثیرم گذاشت؛ اینکه حادثه ای به این بزرگی اتفاق می افتد، اما بعد با تبلیغات و انکار، طوری جلوه داده می شود که انگار اصلاً وجود نداشته. کتابی پر از اتفاق های عجیب، تلخ و تأمل برانگیز بود.