نظر بهرو بهشادفر برای کتاب صوتی بندر امن

در ابتدا بپردازم به خواننده کتاب خانم بروفه. اولین کتابی بود که از ایشان گوش میکردم و به نظرم اصلا جذب کننده و گیرا نبود حتی اگر خودِ داستان کشش نداشت ممکن بود رهاش کنم. البته چون اولین کتابی بود که از ایشان میشنیدم نمیدونم کلا اینطور میخونن یا خواست تهیه کنندگان اینطور بوده، به هر حال این داستان آشنا و زیبا میتونست با لحن موزون تری خونده بشه. در مورد داستان کتاب؛ خیلی دوستش داشتم و خیلی برام ناراحت کننده بود مخصوصا فصل های ابتدایی. با توجه به اینکه ما هم شرایط جنگ رو البته نه تا این حد اما به هر حال تا حدودی درک کردیم، توی ذهنم همش درگیر این بودم که اگه ما توی این شرایط بودیم چی میشد؟ آیا در کشور ما هم مثل این داستان انقدر همه چیز میتونست مرتب و برنامه ریزی شده پیش بره و حتی بچه ها رو اینطور دقیق جابجا کنند و به فکرشون باشند. و لحن صحبت اون پرستار با بچه ها و توضیحات خوب و در حد فهم یک بچه که براش شرایط مادرش رو توضیح داد. و اون خانم و آقای مسئول که واقعا مسئولیت پذیر بودن و اونطور بچه هارو مراقبت کردند و به بیمارستان بردند و آوردند و.... و جالبتر اینکه همه این اتفاقات در زمان جنگ جهانی دوم میفتاده یعنی سالهای سال قبل!! و این برام واقعا حیرت انگیز بود. در فصل های ابتدایی با اتفاقات ناگوار گریه کردم و لعنت فرستادم بر تمام جنگ های دنیا که انقدر زشت و کثیف هستند که حتی به دنیای قشنگ کودکان هم رنگ سیاه میزنند. کتاب دوست داشتنی بود فقط لحن و خوانش خواننده باعث شد امتیاز کمتری بهش بدم. ممنون از کتابراه برای هدیه این کتاب.