فئودور داستایوفسکی یک هدیه از طرف خدا بود برای تمام کسایی که دوست دارند بخوانند و تأمل کنند و یاد بگیرند. قصه دکتر هرزنستوپ درباره کودکی میتیا و فندق هایی که به او داد جایی بود که بغضم گرفت. بعد از آن همه سال میتیا برای تشکر و ادای احترام نزد دکتر بازگشت. هردو در آغوش هم گریه کردند ولی میتیا هم میخندید هم گریه میکرد «چون روس ها جایی که باید گریه کنند هم میخندند» و آن جمله میتیا با آن صدای بینظیر آرمان سلطان زاده «الان هم میگریه م آلمانی پاک نهاد. الان هم گریه میکنم مرد خدا» در کل برادران کارامازوف تا ابد در قلب من جا دارند حتی برادر چهارم.