نظر م. ن. برای کتاب دفتر شعر تولدی دیگر

نه سپیده، نه نیمایی و نه کلاسیک. وزن مدام عوض میشه و ذهن شنونده رو آزار میده. عذر میخوام ولی ترجیح میدم به جای تعریف و تمجید _از ترس روشنفکران_ نظر واقعیمو بگم. شعر خوب شعریه که بدون نیاز به تحلیلهای عمیق فلسفی و تعصبات روشنفکری و تاریک فکری بتونه با مخاطبش ارتباطی لطیف برقرار کنه. آیا تا به حال برای لذت بردن از اشعار شاعر معاصر «فاضل نظری» نیاز به توصیه و تحلیل دیگران داشتین؟ این ویژگی رو در این چندشعری که خوندم ندیدم، و از خوندن باقی کتاب گذشتم. هرچند نظر من خیلی از متعصبان رو عصبانی خواهد کرد، اما حقیقتیه که بدون فیلم بازی کردن و توقع تحسین و تشویق، صادقانه نوشتم