نظر Fateme m برای رمان بانوان عمارت میسالونگی

من بیشتر از خود اتفاق های داستان، درگیر آدم هاش شدم. هرکدوم یه جور قصه و درد خودش رو داشت و کم کم حس می کردم دارم زندگی چندتا آدم واقعی رو از نزدیک نگاه می کنم. بعضی جاها دلم می خواست داستان زودتر جلو بره و حوصله م یه کم سر رفت، ولی فضای کتاب رو دوست داشتم. آخرش هم چیزی که بیشتر از همه توی ذهنم موند، خودِ آدم ها و حس و حال عجیبی بود که بعد از تموم شدن کتاب هنوز همراهم موند.