کتاب شیرین، سرگرمکننده و شخصیتمحوریه، ولی نباید ازش انتظار یک رمان خیلی عمیق و پیچیدهی نوجوانانه داشت. جذابیت اصلیش در خودِ جیجیه؛ دختری که خجالتیه، خیالپرداز و خلاقه و هم احساس میکنه اطرافیانش درست درکش نمیکنن. چیزی که داستان رو جالب میکنه اینه که مشکل جیجی صرفاً «درس و مدرسه» نیست. خانوادهش بیشتر دوست دارن در ریاضی و علوم موفق باشه، در حالی که خودش عاشق نقاشی، داستانپردازی و هنره. همین تضاد باعث میشه داستان دربارهی این سؤال بشه که «اگر چیزی که من واقعاً دوست دارم با چیزی که دیگران از من میخوان متفاوت باشه، باید کدوم رو انتخاب کنم؟» از طرف دیگر، جیجی با مسخرهشدن و ترس از قضاوت بقیه هم مواجهه و همین باعث میشه شخصیتش برای بچههایی که احساس متفاوتبودن یا پذیرفتهنشدن دارن، قابل لمس باشه نقاط قوتجیجی شخصیت دوستداشتنیه و راحت میشه باهاش ارتباط گرفت. موضوع دنبالکردن علاقه و استعداد شخصی خوب منتقل شده رابطههای دوستی و همکاری بخش مهم و جذاب داستان داستان فقط شعار نمیده؛ جیجی برای رسیدن به هدفش دست به کار میشه و حتی ایدهی راهاندازی یک گروه تدریس خصوصی به ذهنش میرسهموضوع دنبالکردن علاقه و استعداد شخصی خوب منتقل شده.
نقاط ضعف به نظرم اگر خواننده نوجوان یا بزرگسال باشی، ممکنه بعضی قسمتها بیش از حد ساده یا قابل پیشبینی به نظر برسن. شخصیتپردازی و مسائل مطرحشده برای مخاطب کودک خیلی مناسبن، اما برای کسی که دنبال داستان پیچیده، تعارضهای سنگین یا شخصیتهای چندلایه است، احتمالاً خیلی عمیق نیست در یک جمله: «جیجی خرخون نیست» بیشتر یک داستان گرم و انگیزهبخش دربارهی پذیرفتن خود، خلاقیت و پیدا کردن مسیر شخصیته تا یک رمان خیلی عمیق و پیچید
نقاط ضعف به نظرم اگر خواننده نوجوان یا بزرگسال باشی، ممکنه بعضی قسمتها بیش از حد ساده یا قابل پیشبینی به نظر برسن. شخصیتپردازی و مسائل مطرحشده برای مخاطب کودک خیلی مناسبن، اما برای کسی که دنبال داستان پیچیده، تعارضهای سنگین یا شخصیتهای چندلایه است، احتمالاً خیلی عمیق نیست در یک جمله: «جیجی خرخون نیست» بیشتر یک داستان گرم و انگیزهبخش دربارهی پذیرفتن خود، خلاقیت و پیدا کردن مسیر شخصیته تا یک رمان خیلی عمیق و پیچید