نظر مریم حیدریان برای کتاب هفت خان رستم

بی جهت نیست که به فردوسی میگن حکیم توس. شاهنامه نه فقط تاریخ ایران و زنده کننده زبان فارسی و نگهدارنده زبان و فرهنگ تاریخ ایران. بلکه کتاب راهنمای زندگی شخصی و معنوی برای انسان خردمند. مثلاً تو این کتاب که به روانی و شیرینی هفت خان رستم رو نوشته، حکمت اتفاقات رو هم گفته، مثلا باید از کیکاووس عبرت بگیریم اگر به پند ریش سفیدان گوش ندیم به خودمون و دیگران آسیب می زنیم، یا مثلاً در هفت خان. خان اول نماد همراه درسته حتی اگه جانور باشه، خان دوم بیابان که نشان اینکه باید همیشه از خدا کمک بخواهیم و تسلیم خدا باشیم، خان سوم که اژدها نماد نفس خودمون که در کنار ماست همیشه ولی نمی بینیم مگر اینکه اندیشه درست داشته باشیم. خانم چهارم جادوگر نماد اینکه نباید به هرکسی اعتماد کنیم و سر سفره هر ناکسی نشینیم. خان پنجم که تاریکی و اولاد بود نماد اینکه در تاریکی مطلق باید با تکیه به درون و ایمان بخدا حرکت کنیم و همیشه کشتن دشمن پیروزی نیست گاهی تفکر درست بهتر از شمشیر زدنه. خان ششم کشتن ارژنگ دیو نشون میده که برای نابودی مشکلات باید ریشه زد (کشتن ارژنگ دیو و فرار دیوان). خان آخر هم کشتن دیو سپید نشون میده که گاهی مشکلات رو خیلی بزرگتر از اندازه تصرف میکنیم درحالی که واردش که میشیم میبینیم آنقدرها هم بزرگ نیست (قطع پای دیو سپید).