نظر مریم حیدریان برای کتاب آشیان هور و ماه

این کتاب برای من خیلی بیشتر از یه رمان تاریخی بود. چیزی که بیشتر از همه دوست داشتم این بود که نویسنده یافته های جدید باستان شناسی، کتیبه ها و روایت های تاریخی رو خیلی خواندنی و جذاب وارد داستان کرده بود؛ جوری که هم داستان می خوندیم، هم کلی چیز درباره تاریخ ایران یاد می گرفتیم. از طرفی قلم نویسنده خیلی روان و خوش خوان بود و باعث شد با وجود تاریخی بودن موضوع، اصلاً احساس خستگی نکنم. رابطه آناهیتا و کمبوجیه هم باعث شد کمبوجیه برای من از یه شخصیت خشک تاریخی تبدیل بشه به شخصیتی که واقعاً دوستش داشتم. 😎👑و چیزی که آخر داستان خیلی دوست داشتم این بود که نویسنده پایان رو افسانه ای و شیرین کرد. با اینکه سرنوشت تاریخی کمبوجیه رو می دونستیم، کاری کرد که دل ما نشکنه و بالاخره این دو عاشق به هم برسن. 🥹❤️ در مجموع، واقعاً از خوندن این دو جلد لذت بردم؛ هم به خاطر داستان، هم تاریخ و اطلاعاتی که یاد گرفتم، هم قلم روان نویسنده. کمبوجیه و من برای من یه ترکیب خیلی دوست داشتنی از تاریخ، عشق و خیال بود. من جلد دوم کتاب رو هم یک روزه خوندم😎😎😎واقعا عالی بود من عاشق کمبوجیه شدم رفت