نظرم چیزی که میتونه با حرفی که خودت درباره «معلم بودن روزگار» زدی جور دربیاد، اینه که آدم همیشه قرار نیست از سختیهای زندگی فرار کنه؛ بعضی تجربهها میآیند تا ریشههای آدم را عمیقتر کنند. گاهی چیزی که در لحظه شکستن به نظر میرسد، بعدها تبدیل میشود به همان چیزی که آدم را محکمتر کرده.